2 Korintliler 13:14

2 Korintliler 13:14

Rab İsa Mesih'in lütfu, Tanrı'nın sevgisi ve Kutsal Ruh'un birlikteliği hepinizle birlikte olsun. 

1. 2 Korintliler mektubunun bu kapanış ayeti bir övgüdür ve Pavlus'un mektuplarını nasıl bitirdiğinin tipik bir örneğidir. Galatyalılar, Filipililer ve her iki Selanik mektubu da "Rabbimiz İsa Mesih'in lütfu" ile sona erer. Efesliler mektubunun kapanışında ise "Tanrı'dan gelen imanla birlikte sevgi" ifadesi yer alır. Bir kapanış övgüsünün üç harika niteliği içermemesi için hiçbir neden yoktur: Tanrı'nın sevgisi, Mesih'in lütfu ve Ruh'un birlikteliği.

2. Bu ayette Üçlü Birlik'ten bahsedilmemektedir. Üç farklı şeyden söz edilmektedir, ancak bunların "bir", "tek özden", "tek Tanrı'yı ​​oluşturan" veya Üçlü Birlik formülü için gerekli olan herhangi bir şey olduğu asla söylenmemektedir. İncil'de üç şeyin birlikte anıldığı birçok yer vardır, ancak Üçlü Birlikçiler, sadece birlikte anıldıkları için onları "bir" yapmazlar. Örneğin, "Petrus, Yakup ve Yuhanna" sık sık birlikte anılır, ancak bu durum onları "bir" yapmaz. İbrahim, İshak ve Yakup da sık sık birlikte anılır ve bu durum onları "bir" yapmaz. Eğer üç şey gerçekten "bir" ise, bunu açıkça söyleyen bir ayet olmalıdır ve Üçlü Birlikçilerin bile kabul edeceği gibi, Tanrı, İsa ve Ruh'un "tek Tanrı"ya eşit olduğunu ifade eden böyle bir ayet yoktur.

3. Bu ayet bazıları tarafından Üçlü Birliği desteklemek için kullanılsa da, dikkatli bir okuma aslında onunla çeliştiğini gösterir. Ayette bahsedilen üç varlık “Tanrı”, “İsa Mesih” ve “Kutsal Ruh”tur (ki biz bunun doğru çevirisinin “kutsal ruh” olması gerektiğine inanıyoruz). Oysa Üçlü Birlik görüşüne göre “Tanrı”, Baba, Mesih ve Ruh'tan oluşur. Dolayısıyla ayetin “Tanrı”yı Mesih ve kutsal ruhtan ayrı olarak zikretmesi , bunların gerçekten “Tanrı”dan ayrı olduklarının ve Üçlü Birliğin olmadığının güçlü bir kanıtıdır (ayrıca 1 Korintliler 12:4-6 hakkındaki nota bakınız ).

4. Bu ayet, Üçlü Birliğin bir parçası olan “kişi”, yani Kutsal Ruh ile bir birlikteliğimiz olduğu anlamına gelmez. Bu ayet, Tanrı'nın armağanı olan kutsal ruhun her birimizde bulunması nedeniyle birbirimizle olan birlikteliğine işaret eder. “Ruhun birlikteliği” ifadesi Filipililer 2:1'de de kullanılır ve NIV Çalışma İncili'ndeki bu ayetle ilgili metin notu oldukça doğrudur. Şöyle der: “İmanlılar arasındaki birliktelik, her birinde yaşayan Ruh tarafından oluşturulur.” Biz “Ruh” kelimesini “ruh” ile değiştirir (çünkü bunun Tanrı'nın armağanına işaret ettiğine inanıyoruz) ve “kim” kelimesini “hangi” olarak çeviririz (“ruh” Yunanca metinde nötrdür), ancak asıl nokta güzel bir şekilde ifade edilmiştir. Ruhun birlikteliği, Hristiyanların her birimizde bulunan Ruh'un varlığı nedeniyle diğer imanlılarla yaşadıkları birlikteliktir (Tanrı'nın kutsal ruh armağanı hakkında daha fazla bilgi için Elçilerin İşleri 5:3-4'teki notlara bakın ).

"Üçleme Doktrinini Desteklemek İçin Kullanılan Ayetler" listesine geri dön.