Kuran ve Çarmıh

İsa Mesih çarmıhta canını verdi mi?

Kur'an Nisa 4:156-158 - Bunun bir sebebi de ayetleri görmezlikten gelmeleri ve Meryem'e büyük bir iftirada bulunmalarıdır. Bir de Meryem oğlu İsa Mesih'i; yani Allah'ın Elçisini "Biz öldürdük" demeleri vardır. Onu ne öldürdüler ne de astilar ama böyle bir şüpheye düşürüldüler. Anlaşmazlığa düştükleri bu şeyde tam bir şüphe içindedirler. Bu konuda bilgileri sadece varsayıma uymaktan ibarettir. Onu kesin olarak öldürmediler. Hayır! Allah, onu kendine yükseltmiştir. Allah güçlüdür, doğru kararlar verir.

Müslüman ya da gayrimüslim farketmeksizin bazı kesimler, Kur'an'a göre aslında İsa Mesih'in ölmediğini, çarmıha gerilmediğini, aslında onun yerine çarmıha gerilen kişinin başkası (Romalı asker / Yahuda İskaryot / Bir havari vs.) olduğunu söylemektedirler. Fakat işin aslı öyle değil.Öncelikle sağlıklı bir yorum yapabilmek için ayetlerde bahsi geçen topluluğun kimler olduğunu bilmeliyiz. Bunun için Kur'an Nisa 4:153-155 ayetlerine göz atalım:

Kur'an Nisa 4:153-155 - Ehl-i Kitap ister ki onlara gökten bir kitap indiresin. Musa'dan bunun daha büyüğünü istemişler ve "Bize Allah'ı apaçık göstersene." demişlerdi. Yanlış yapmalarından ötürü onları yıldırımlar çarpmıştı. Sonra onlara onca mucize gelmiş ama yine de o buzağıya sarılmışlardı. Daha sonra onları bu suçlarından dolayı da affetmiş ve Musa'ya apaçık destek vermiştik. Onlardan söz almak için Tur dağını üzerlerine kaldırmıştık. Bir de onlara: "O kapıdan secde ederek girin" demiştik. Onlara "Şabat gününde aşırı gitmeyin" demiştik, onlardan bu konularda sağlam söz almıştık. Sözlerinden caymaları, Allah'ın ayetlerini görmezlikten gelmeleri, nebileri haksız yere öldürmeleri ve "Bizim gönüllerimiz tok!" demeleri yüzünden cezalarını buldular. Hayır! Ayetleri görmezlikten gelmeleri sebebiyle Allah, kalplerinde bir huy oluşturmuştur. Artık pek az inanırlar.

Allah, Kur'an 4:153-155 ayetleri arasında özetle şunları söylüyor:

1) Bu topluluk Ehl-i Kitaptandır. (Kur'an Nisa 4:153)

2) Allah'ı apaçık görmek istemişlerdi. (Kur'an Nisa 4:153)

3) Yanlışlarından dolayı çarpılmışlardı. (Kur'an Nisa 4:153)

4) Buzağıyı ilah edinmişlerdi. (Kur'an Nisa 4:153)

5) Allah, Tur Dağını üzerlerine kaldırmıştı. (Kur'an Nisa 4:154)

apisind 6) Allah, onlara şehrin kapısında secde edin demişti. (Kur'an Nisa 4:154)

7) Şabat günü haddi aşmışlardı. (Kur'an Nisa 4:154-155)

8) Nebileri haksız yere öldürmüşlerdi. (Kur'an Nisa 4:155)

Tüm bu yazılanlara baktığımızda Kur'an'ın bu ayetlerde apaçık bir şekilde Yahudiler'den bahsettiğini görebilmekteyiz. Ayetlerin bağlamında Yahudiler'den bahsedildiği sonucunu 'kesin' olarak çıkarttığımıza göre artık Kur'an Nisa 4:156-158 ayetlerini bu bilgiye dayanarak yorumlayabiliriz.

156. ayete baktığımızda Yahudilerin Meryem Ana'ya büyük bir iftira attığını, 157. ayete baktığımızda Yahudilerin İsa Mesih'i (önce) öldürüp (sonra) astıklarını ve bununla övündüklerini, 158. ayete baktığımızda İsa Mesih'in göğe alındığını okuyoruz.

Dikkat edildiği üzere bu ayetlerde Allah, Yahudileri eleştirirken, İsa Mesih'in Hristiyan inancında çarmıha gerildiğinden bahsetmez. Onları ve kitaplarını eleştirmez. Bunun sebebi bu ayetlerde anlatılan olayın İsa Mesih'in çarmıha gerilmesiyle alakası olmamasıdır.

TOLEDOT YESHU (İSA'NIN HAYAT HİKAYESİ)

Anlatmak üzere olduğum bu metin tamamen Yahudiler tarafından İsa Mesih'e ve Meryem Ana'ya atılan iftiralardan ve hiç bir gerçekliği bulunmayan sözlerden ibarettir.

Metin rahatsız edici içerikler bulundurduğu için bir sonraki sayfaya geçmeden önce tüm Müslüman ve Hristiyan kardeşlerimden özür dilerim.

Vahiy 2:9

(...) Yahudi olduklarını söyleyen, ama Yahudi değil de Şeytan'ın havrası durumunda olanların iftiralarını biliyorum.

Toledot Yeshu, İsa Mesih'in hayatını Yahudi bakış açısından alaycı ve eleştirel bir dille anlatan bir polemik metnidir. Bu metinde İsa Mesih, Mısır'dan büyülü sözleri vücuduna kazıyarak getiren sahtekâr bir büyücü olarak tasvir edilmektedir.

Yüzyıllarca sözlü şekilde aktarıldığından metnin kesin bir versiyonu yoktur, Orta Çağ'daki çeşitli el yazmalarıyla günümüze ulaşmıştır ve ilk kez muhtemelen 6. yüzyılda Mezopotamya'da yazıya geçirilmiştir ancak anlatının ortaya çıkış tarihi çok daha eskilere dayanır*.

Kitabı az çok tanıdığımıza göre şimdi İsa Mesih'e ve Meryem Ana'ya atılan bu çirkin iftiraları Kur'an'daki anlatımlarla beraber kıyaslayalım:

NOT: Postta; İsa Mesih'e ve Meryem Ana'ya metindeki isimleriyle [Yeşu ve Miryam şeklinde] hitap edeceğim.

1) Meryem Ana'ya iftira atılması

Kur'an Nisa 4:156 - Bunun bir sebebi de (...) Meryem'e büyük bir iftirada bulunmalarıdır.

TOLEDOT YESHU (İSA'NIN HAYAT HİKAYESİ)

Yeşu'nun annesi Miryam, Davut soyundan Yahya adında bir adamla nişanlı olan dindar bir Yahudi'dir. Ancak, Yahudi yasalarına göre fiziksel temasın yasak olduğu adet döneminde, bir Şabat arifesinde komşusu Pandeira tarafından "t*cavüze uğrar." Bu olay, Miryam'ın Yeşu'ya gebe kalmasıyla sonuçlanır. Miryam'ın hamileliğiyle ilgili gerçek ortaya çıkınca, Yahya, Miryam'ı ihbar eder ve itibarını korumak için Babil'e kaçar. Yeşu doğduğunda, Yahudi cemaatinin onu dışlamasını yansıtan "P*c" (m*mzer) ve "adet gören kadının oğlu" (ben niddah) lakaplarıyla anılır.

2) İsa Mesih'in öldürülmesi ve asılması

Kur'an Nisa 4:157 - Bir de Meryem oğlu İsa Mesih'i; yani Allah'ın Elçisini "Biz öldürdük" demeleri vardır. Onu ne öldürdüler ne de astılar ama böyle bir şüpheye düşürüldüler. Anlaşmazlığa düştükleri bu şeyde tam bir şüphe içindedirler. Bu konuda bilgileri sadece varsayıma uymaktan ibarettir. Onu kesin olarak öldürmediler.

TOLEDOT YESHU (İSA'NIN HAYAT HİKAYESİ)

Yeşu, Geisa adında biri tarafından ihanete uğrar. Bu sefer tutuklanır ve "taşlanarak" öldürülür. Yetkililer c*sedini "ibret olması amacıyla" ağaca asmaya çalışırlar, ancak ağaç daha önce ilahi ismi kullandığı için reddeder. Sonunda bir lahana sapına "asılır ve Yahudiler bu başarılarıyla "övünürler."

3) İsa Mesih'in göğe yükselmesi

Kur'an Nisa 4:158 - Hayır! Allah, onu kendine yükseltmiştir. Allah güçlüdür, doğru kararlar verir.

TOLEDOT YESHU (İSA'NIN HAYAT HİKAYESİ)

Daha sonra, Yeşu'nun takipçileri onun gömüldüğü yeri ziyaret ederler ancak mezarı boş bir şekilde bulurlar. Bu onları Yeşu'nun ölümden dirildiğine inandırır ve bunu tüm sokaklarda ilan ederler.

Kraliçe Helena, paniklemeye başlayan bilgelerden bir açıklama ister. Ancak, bir hahamın, İsa'nın bedenini çalan bahçıvana çarpmasıyla Yeşu'nun "dirilmediği anlaşılır" ve Yeşu'nun bedeni, onun Mesih olduğu veya dirildiği iddiasını kesin olarak çürüten kirletici bir eylemle Yeruşalim sokaklarında Kraliçe Helena'ya kadar sürüklenir.

TALMUD'A GÖRE

Toledot Yeşu eserinin içeriğini gözden geçirdiğimiz sayfada (yani 7. sayfa); eserin tahmini yazıya geçiriliş tarihinin 6. yüzyıl civarı olduğunu ancak "anlatının yüzyıllar öncesinde bile sözlü bir şekilde varlığını sürdürdüğünden" bahsetmiştim. Bu kısımda konuya bir açıklık getirmek istiyorum. Aslında Kur'an'ın eleştirdiği şey genel olarak Rabbinik Literatür'deki iftiralardır. Toledot Yeshu eseri de bu iftiraların bütününe (hatta fazlasına) yer veren bir derleme metni olduğu için bu postta örneklemeyi bu kitap üzerinden yapmış bulunmaktayım. Yani kitabın elimizdeki en erken nüshasının 11. yüzyıla ait olması hiçbir şeyi değiştirmeyecektir. Bu durumu izah ettiğime göre bu kitaptaki söylentilerin aslında yüzyıllardır etrafta dolaştığına dair bir kanıt niteliği taşıyan, bu anlatının Talmud'daki temellerini inceleyelim:

TALMUD'A GÖRE

Şabat 104b 5: (...) Bir Baraita'da şöyle öğretildi: Haham Eliezer, Hahamlar'a, "Kötü şöhretli ben Stada, büyülü sözleri vücuduna kazıyarak Mısır'dan getirmemiş miydi?" dedi. Hahamlar ona, "O bir aptaldı, aptaldan delil olmaz. Çoğu insan böyle yazmaz" diye cevap verdiler.

Bu arada Gemara şöyle sordu: O neden ben Stada diye adlandırılıyordu ki, babası Pandeira idi? Rav Hisda şöyle dedi: Annesinin, baba rolü üstlenen kocası Stada adındaydı, ama annesiyle ilişkiye girip ona babalik yapan kişinin adı Pandeira idi. Gemara tekrar sordu: Annesinin kocası Pappos ben Yehuda değil miydi? O halde, annesinin adı Stada idi ve o da annesinden sonra ben Stada diye adlandırıldı. Gemara bir kez daha sordu: Ama annesi, kadınların saçlarını ören Miryam değil miydi? Gemara şöyle açıkladı: Bu bir çelişki değil. Sadece Stada bir takma isimdi, çünkü Pumbedita'da şöyle derlerdi: Bu kadın kocasından saptı (setat da).

TALMUD'A GÖRE

Sanhedrin 43a 20: (...) Gemara bu konuda bir zorluk ortaya koyar: Bir Baraita'da şöyle öğretilmiyor muydu? "Fısıh arifesinde, taşlayarak öldürdükleri Nasıralı İsa'nın c*sedini astilar. Onun önünde kırk gün boyunca bir tellal yürümüş ve alenen şöyle duyurmuştu: 'Nasıralı İsa, büyü yaptığı, insanları putperestliğe teşvik ettiği ve Yahudi halkını yoldan çıkardığı için taşlanarak öldürülecek. Onu aklayacak bir sebep bilen herkes öne çıkıp onun adına bunu söylesin.' Mahkeme onu aklayacak bir sebep bulamamıştı ve böylece onu taşladilar, Fısıh arifesinde c*sedini astilar.

İSA MESİH'İN YÜKSELİŞİ

10. Sayfada; Allah'ın, İsa Mesih'i göğe yükselttiğini söylediği ayet (Kur'an Nisa 4:158) ile Toledot Yeshu'da bulunan, Mesih'in dirilişinin yalan olduğuna dair bir söylemi kıyaslamıştım. Bu kıyasın sebebini anlayabilmemiz için öncelikle göğe yükselme olayının İncil içerisinde nasıl geçtiğini inceleyelim:

1) İsa Mesih, çarmıhta canını teslim eder. (Mat.27:45-56; Mar.15:33-41; Luk.23:44-49; Yu.19:28-30)

2) 3 gün sonra Mecdelli Meryem, Yakup'un annesi Meryem ve Salome; İsa Mesih'in mezarına gittiklerinde İsa Mesih'in dirilmiş olduğunu görürler. (bkz. Matt.28:1-8; Mar.16:1-8; Luk.24:1-12; Yu.20:1-10)

3) İsa Mesih 40 günün sonunda göğe yükselir. (Elç.1:3-11)

İSA MESİH'İN YÜKSELİŞİ

İncil'deki anlatıya baktığımız zaman görüyoruz ki; İsa Mesih, çarmıha gerilip canını teslim etmiş ve 3 gün sonra ölümden dirilmiştir. Allah'ın, 

Kur'an Nisa 4:158'de "Hayır! Allah, onu kendine yükseltmiştir. Allah güçlüdür, doğru kararlar verir."

demesinin sebebi aslında Toledot Yeshu metninin İsa Mesih'in bedenini bir bahçıvan çaldı ve diriliş öyküsü uyduruldu, aslında Mesih dirilmedi iddiasına yanıt vermektir. Çünkü bir önceki sayfada incelediğimiz üzere; İsa Mesih dirilmiş ve 40 gün kaldıktan sonra Allah, onu kendine yükseltmiştir. Kur'an, Mesih'in dirilişini onun göğe yükseltildiğini söyleyerek açıklamıştır.

SONUÇ

Sonuç olarak, Kur'an'ın aslında İsa Mesih'in çarmıha gerilmesi olayını değil, Toledot Yeshu isimli eserde anlatılan çirkin iftiraları reddettiği görülür. Kur'an'da reddedilen bütün bu iftiralar Toledot Yeshu'da Yahudilerin söyledikleri ve yaptıklarıyla paralellik taşır. Bunlar; Meryem Ana'ya yöneltilen büyük iftira (Kur'an Nisa 4:156), İsa Mesih'in taşlanarak öldürüldüğü ve bedeninin aşağılayıcı bir şekilde bir lahana sapına asıldığı iddiası ve bununla övünülmesi (Kur'an Nisa 4:157), ayrıca dirilişten sonra göğe yükselişinin inkâr edilmesi (Kur'an Nisa 4:158) şeklinde boş sözlerden ibarettir. Kur'an, bu rivayetlerde dile getirilen tüm bu aşağılayıcı ithamları reddederek İsa'nın çarmıha gerilişini ve ölümden dirilip göğe yükselişini reddeden Yahudileri eleştirir.